อยากลองเขียนเรื่องราวความรักครั้งแรก รักแบบแอบรัก ได้รัก
และอะไรต่อมิอะไรเรื่อยเปื่อยสมัยเรียน
อาจมีตกแต่งเติมเนื้อหาเพื่อความสมบูรณ์ของบทความบ้าง
แต่ชื่อตัวละครมีอยู่จริงทั้งหมด เนื้อเรื่องเป็นความจริง 95%
 
จะเอามาลงเรื่อย ๆ ละหว่างที่สมองอุดตัน หมดมุกนะจ๊ะ 
 
 
 
 
 
---------- ----------
 
 
 
อากาศร้อนจัดจ้านไม่ได้ทำให้บรรยากาศภายในตึกสีขาวสูงที่ตั้งตระหง่านอยู่ในโรงเรียนแห่งหนึ่งร้อนตามไปแสงแดดที่แผดเผาอยู่ภายนอกตัวตึกแต่อย่างใด
 
 
ภายในตึก ที่ทางเดินทั้งสองฝั่งมีห้องเรียนที่ถูกจัดโต๊ะห่าง ๆ กันทุกห้อง ภายในนั้นติดแอร์เย็นฉ่ำจนหนาวจับใจ เลยพลอยส่งผลให้ทางเดินนั้นเย็นสบายไม่ร้อนระอุเมือนอากาศภายนอกตึก
 
 
หญิงสาวคนหนึ่งทรุดตัวลงนั่งกับพื้นหินเย็น ๆ ในมือของเธอมีชีทมากมายรวมถึงหนังสือเรียนอีกหลายเล่ม เธอถอนหายใจช้า ๆ แล้วบ่นอุบอิบกับตัวเองเบา ๆ ด้วยอารมณ์ขุ่นมัว เห็นได้ชัดว่ามีปัญหากับวิชาที่เธอกำลังจะสอบต่อไป
 
 
ตอนนี้เธอมีแฟนก็เหมือนไม่มี เพราะเธอและเขาคบกันมานานแล้ว คบ ๆ เลิก ๆ มาเป็นเวลา 4 ปีเต็ม และอีกไม่กี่วันก็จะถงวันเกิดเขาแล้ว แต่เธอไม่อยากจะใส่ใจมากนัก ในใจเธอคิดว่าไม่เลิกก็เหมือนเลิกกันเพราะเขาก็มีผู้หญิงคนใหม่ ซึ่งเธอแอบรู้ แต่ก็ไ้ม่ได้ว่ารือโวยวายอะไร เพราะชินเสียแล้ว
 
 
ระหว่างนี้ เธอก็เริ่มเสียสมาธิเล็กน้อยเมื่อนึกถึงชายผู้ที่รั้งตำแหน่งแฟนแต่เหมือนไม่ใช่ ในที่สุดเธอก็หยิบมือถือขึ้นมาฟังเพลง วางหนังสือและชีทลงอย่างส่ง ๆ ก่อนพิงกำแพงแล้วหลับตาหวนคิดถึงเมื่อ 4 ปีที่ผ่านมา......
 
 
 
ในโรงเรียนชื่อดังแห่งหนึ่ง เด็กหญิงสองคนนั่งคุยกันอย่างออกรสอยู่ริมสระบัว ลมเย็น ๆ พัดผ่านพวกเธอไปอย่างเชื่องช้า ใต้ร่มเงาของต้นสนที่ไม่ค่อยกันแดดนัก แถมใบยังชอบร่วงเลอะเทอะ แต่สถานที่ตรงนี้เด็ก ๆ ที่ รร.นี้มักมานั่งพักผ่อนกันหลังเลิกเรียนทุกครั้ง...
 
"มึงบอกเล็กไปรึยังโบ๊ท" หญิงสาวผมหนาหน้าตาเชยสุดขอบโลกขยับแว่นไปมาหันไปคุยกับเพื่อนสาวสุดห้าวที่เหมือนทอมแต่ไม่ใช่..
 
"ยังเลยจั๊ก...ก็ไอ้บอลอ่ะมันชอบมาเกาะแกะกู มันบอกว่ามันชอบกู"  โบ๊ทเบ้ปาก ก่อนขยี้หัวตัวเองอย่างเบื่อหน่าย
 
"ไอ้เชี่ยบอลอ่ะนะ แล้วทำไมมึงไม่บอกมันล่ะว่ามึงไม่ได้ชอบมัน" จั๊กหยิบเป๊ปซี่ในแก้วกระดาษที่หวานมากกว่าซ่าส์ขึ้นมาดูด สายตาจ้องไปที่ชายหนุ่มผอมสูงท่าทางอ้นแอ้นเล็กน้อยแต่ก็ถือว่าหล่อมากเลยทีเดียว
 
 
 
 
"แหม ก็กูไม่สนใจมันนี่ ไม่เห็นต้องบอกเลย ว่าแต่มึงมองอีชนัตถ์อีกแล้วนะ มันเป็นเกย์ไม่ใช่หรอ" โบ๊ทหัวเราร่วนก่อนหยิบกีต้าร์ขึ้นมาเกาเพลงเบา ๆ
 
 
 
"ไอ้บ้า !! หยุดเลย มันไม่ได้เป็นเกย์สักหน่อย" จั๊กหน้าแดง หัวใจของเธอเต้นเร็วแรง รู้สึกร้อนผ่าวไปทั้งตัว ในขณะที่ชายหนุ่มสูงผอมคนนั้นส่งยิ้มมาให้ ภายใต้เหล็กดัดฟันหลากสี ยิ้มของเขาช่างหวานบาดใจ
 
 
 
"ยังไม่กลับบ้านอีกหรอวิริยา เรากลับแล้วนะ บ๊ายบาย" เขาโบกมืออำลาเธอ ก่อนเดินจากไป ซึ่งแน่นอน สาวแว่นอย่างฉันตัวแข็งไปแล้ว ไม่ทันโต้ตอบอะไรกลับไปเลยด้วยซ้ำ ตอนนั้นตัวเย็นซ่าไปหมด..โอย เดียวร้อน เดี๋ียวเย็น น่าตลกดีแท้
 
 
 
 "แหม....อีจั๊ก เขินเลยดิมึง" โบ๊ทขำร่วน
 
 
 
"กูชื่อกิ๊กเหอะน่า" ฉันพยายามทวงชื่อเล่นคืนจากเพื่อนรักที่ตั้งชื่อใหม่ให้ฉัน...มันบอกว่าฉันหน้าตาเหมือนจั๊กกะแหล่น
 
 
 
"ก็กูจะเรียกอ่ะ มึงจะทำไม ไม่เอาละๆๆ กูไปเล่นบาสกับพวกไอ้นันกะพวกห้อง4ดีกว่า" โบ๊ทคืนกต้าร์ให้ฉัน ก่อนลุกขึ้นยืน
 
 
 
"งั้นเดี๋ยวกูกลับบ้านแล้วนะ คืนนี้จะโทรไปคุยละกัน"
 
 
 
"ไปโทรหาชนัตถ์เหอะมึงอ่ะ"
 
 
 
"ไอ้บ้าโบ๊ท"
 
 
 
 
"ไปเลยไปกลับบ้านไปเลย"
 
 
 
"เออออ กูไปละ !!!!!" ฉันสะพายกระเป๋า ถือกีต้าร์ บอกลาปนก่นด่าเพื่อนซี้ก่อนกลับบ้าน จริง ๆ แล้วพ่อฉันยังไม่มารับหรอก ใช่อ่านไม่ผิดหรอก พ่อฉันไม่ให้กลับบ้านเอง เพราะความเบ๊อะบ๊ะของฉันนั่นเอง
 
 
ฉันจึงเดินแบกกีต้าร์ไปมาอยู่หน้าโรงเรียน อาคารฟองจันทร์ที่เป็นหอสำหรับเช่าตั้งตระหง่านอยู่ตรงนั่ง ชวนเชิญให้ฉันเดินเข้าไปนั่ง ทางขวาเป็นทางเดินไปร้านเกมส์และนมปั่น ทางซ้ายก็มีขนม อาหาร ร้านเกมส์เต็มทั้งสองฝั่ง
 
 
ฉันข้ามถนนไปยังฝั่งตึกฟองจันทร์ เดินหน้ามึนเข้าไปอ่านหนังสือในร้านพงษ์ซึ่งเป็นร้านค้าชำที่ขายอุปกรณ์นักเรียน ขนม หนังสือต่าง ๆ และสดท้ายด้วยความที่ไม่มีอะไรทำฉันจึงเดินไปที่ร้านเกมที่ลูกสาวของตลกชื่อดังในอดีตเป็นเจ้าของ
 
 
 
มันเป็นร้านที่ค่อนข้างเล็ก มีเด็กวัยรุ่นกลุ่มใหญ่ท่าทางกวนตีนนั่งอยู่เต็ม บ้างสูบบุหรี่ บ้างจ้องมองฉัน ฉันเหลือบไปเห็นผู้ชายตัวดำมีไฝที่ปากอยู่คนนึง เค้าจ้องฉันไม่วางตา แต่นั่นก็ไม่ได้ทำให้ฉันอยากมองเขา เพราะฉันกำลังจ้องชายอีกคน ผมสีน้ำตาล ตาสีน้ำตาลอ่อน ตัวขาว และมีเขี้ยว กำลังเอ่ยทักทายฉัน
 
 
 
"เอ้า น้องแว่น มาเล่นเกมส์หรอจ๊ะนี่" ชายหนุ่มส่งยิ้มขี้เล่นมาให้ พวกพ้องของเขาส่งเสียงแซวตามประสาคนกวนส้นตีนทั่วไป แต่มันก็ทำให้ฉันเคอะเขินพอสมควร
 
 
 
"อื้อ คนเต็มหรอเล็ก" ฉันพูดเสียงเบา ก้มหน้าสายตามองปลายรองเท้าตัวเอง
 
"ช่ายยยย เออ แล้วโบ๊ทล่ะ" เขาถามหาเพื่อนฉัน นั่นทำให้ฉันโล่งใจ และเงยหน้าขึ้นมาตอบเล็กได้อย่างชัดเจน
 
 
 
 
"มันเล่นบาสอยู่กะนัน แนน อ่ะ ที่สปอตคอทเพลค ไปดูดิ" ฉันชี้โบ๊ชี้เบ๊ไปยังโรงเรียน "อ๊ะ พ่อมาละ กลับก่อนนะ" ไม่ทันได้กล่าวลา ฉันวิ่งขึ้นรถคันโตไปอย่างเร็ว โดยแอบเห็นอีกแล้วว่านายไฝก็ยังจ้องมองฉันไม่วางตาอยู่ดี...
 
 
 
 
จบตอนที่ 1
 
 
 
 

Comment

Comment:

Tweet

เขินแทน >///<

#5 By FANTA♥ on 2010-08-21 09:11

จั๊กกะแหล่น ๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕+

#4 By เด็กชายบวม ;) on 2010-08-21 02:21

อ่ะๆๆ ๆ รักแรกของพี่กิ๊กหรืออย่างไร??
คึคึ ติดตามอ่าน ระหว่างรอมุขใหม่นะคะ
5555555555555555555555

#3 By theJING'z* on 2010-08-21 00:08

เรื่องรัก น่าติดตามดีครับ

#2 By a-t-s-t PDA on 2010-08-20 19:42

เรื่องราวน่ารักดีค่ะ

#1 By katak on 2010-08-20 13:22